Citatweets

Soms word ik doodmoe, dieptriest, hoorndol en azijnzurig van allerhande twitteraars die ik volg. Ontvolg jezelf dan, piept het in mijn bovenkamer, je  hoeft toch niet alles en iedereen te volgen. Dat kan natuurlijk, maar dat voelt wel een beetje als de Postcode Loterij opzeggen omdat je nog nooit iets gewonnen hebt. Want stel dat op een avond …. Ik begrijp donders goed dat we via twitter razendsnel boodschappen en nieuws kunnen verspreiden, ik kan me inleven in trending topics, ik klik graag door naar specialistische informatie over de manier waarop we social media vakmatig en resultaatgericht kunnen inzetten, ik word gewezen op interessante artikelen over een breed spectrum aan onderwerpen, ik breid zo mijn kennis wel degelijk uit over tal van zaken. Allemaal boeiende info, zij het vaak kort, en som ook wel licht oppervlakkig. Maar het is uiteindelijk aan mij wat ik er mee en aan doe: ter zijde werpen of verder verdiepen. Toch vraag ik mij af en toe wanhopig af bij het dagelijks doorspitten van mijn startpagina: waar zijn we in Godsnaam mee bezig, dames heren tweeps? Waarom twitter je eigenlijk, wat moet ik toch met al jullie tweets, wat is je persoonlijke drijfveer, wat streef je na, wat wil je realiseren? Is het ego, de macht van het publiceren, your few seconds of fame?  Heb ik behoefte aan een mediator die mij elke morgen goedemorgen wenst en vervolgens laat weten dat de zon schijnt? Moet ik weten dat een op zich intelligente jonge marketeer zoveel vrije tijd heeft dat hij permanent tweet over zijn uitstapjes in binnen- en buitenland, zijn ontbijtgewoontes, zijn lunches buiten de deur en de vrimibo? Is het wetenswaardig dat een kind van een zzp’er de mazelen heeft, of dat een interim-manager aan de schijterij is? Wat kan ik met een wethouder die meldt dat er een boeiend overleg geweest is met de eigenaar van een theehuisje?  En wat moet ik met dit soort berichten:  “bedoel je dit @simonelevie? #playmobil #shopaholic # angryman #invest #familylife

Maar het ergste vind ik: mensen die zonder enige reden berichten uit de Wakkere Krant van Nederland retweeten om aan te geven dat ze iets gelezen hebben. De citatweets dus. Dan denk ik  ongelooflijke jurk, ik volg NRC, VK, de Telegraaf, nu.nl staat de hele dag open, dus heb ik jou toch niet nodig: ik selecteer mijn berichten zelf wel. En deze mensen worden dan nog tot hun eigen grote genoegen Influencer of the Week en berichten daarbij blijmoedig dat ze het totaal van 1000 tweets zijn gepasseerd #constateertweet. Ik wil graag zin en onzin scheiden, nut en nutteloos, nodig en overbodig, professioneel en privé. En nu? Ach, eerst deze column maar publiceren op onze blogsite. Dan doe ik  er meteen een tweetje over heen, met een link naar onze Facebook pagina’s en LinkedIn. En wie wil: retweeten maar!

 

Reacties zijn gesloten.